Terapii logopedyczna  nie jest jedynie nauczeniem dzieci prawidłowej wymowy, lecz doprowadzeniem do sytuacji, by ich wypowiedzi były zrozumiałe dla otoczenia, a więc stanowiły funkcję komunikacyjną i tym samym umożliwiały uczniom porozumiewanie się. To nauka odpowiednich zachowań werbalnychw konkretnych sytuacjach społecznych  ( sklep, szkoła, autobus), nauka werbalizacji myśli, własnych próśb, życzeń, komunikowanie potrzeb, odczuć   i emocji, wpojenie umiejętności zadawania pytańi udzielania odpowiedzi. Niekiedy wada wymowy nie stanowi zasadniczego problemu. Dlatego w  toku całej terapii należy wzbudzić u dziecka tzw. radość mówienia i chęć wypowiadania się, zwracania uwagi na słowo, na korzyści płynące z posługiwania się nim. Bardzo sprzyja temu stymulacja mowy i trening słuchowy wykorzystywany na zajęciach logopedycznych.

Podczas zajęć wykorzystywane są również następujące ćwiczenia:

Ćwiczenia i zabawy stymulujące rozwój mowy:

Ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych: pracy mięśni języka (pionizacja),żuchwy, warg, policzków i podniebienia miękkiego. Ćwiczenia połykowe wg.B.Mackiewicza.

Ćwiczenia oddechowo- fonacyjno- emisyjne mające na celu: przywrócenie harmonijnej koordynacji pomiędzy oddychaniem, fonacją i artykulacją, utrwalające nawyk mówienia na wydechu, rozruszające przeponę, znoszące napięcie mięśni krtani, szyi i twarzy. Właściwe gospodarowanie zgromadzonym powietrzem, modulowanie wysokości i natężenia głosu.

Ćwiczenia słuchowe: kształtowanie słuchu mownego, prozodycznego, ćwiczenia słuchu fonetycznego i fonematycznego, różnicowanie głosek opozycyjnych . Zabawy z elementami logorytmiki.

Gry i zabawy językowe sprzyjające rozwojowi mowy.

Słuchanie nagrań CD i DVD: filmy edukacyjne, słuchowisk, bajek, piosenek, wyliczanek. Prezentowanie poprawnych wzorców komunikacyjnych jako stymulatora aktywności werbalnej. Stwarzanie sytuacji sprzyjających spontanicznym wypowiedziom, automatyzacja zaburzonych głosek poprawnie realizowanych fonetycznie. Ćwiczenia rozwijające kompetencje językowe, nauka czytania, rozpoznawania liter metodą ślizguB. Rocławskiego z zastosowaniem klocków LOGO. Zwiększanie motywacji do ćwiczeń logopedycznych przez działania manualne rozwijające wyobraźnię, precyzję ruchów, mięśni nadgarstka i palców. W czasie całej terapii wzbogacanie słownictwa biernegoi czynnego ucznia.              

 

Neurologopeda
Anita Rapta

 

 

Organizując zajęcia logopedyczne dla dzieci w klasach pierwszych bazowałam na ich wrodzonej  skłonności do spontanicznych zabaw i potrzeby eksploracji świata. Bawiliśmy się  przedmiotami wplecionymi w naturalny rytm życia ucznia, z rzeczami wydającymi różne odgłosy i dźwięki.

Atrakcyjność stosowanych ćwiczeń, improwizacja, sprzyjała stymulowaniu mowy, wyobraźni twórczej, rozwijała fantazję i kreatywność małego dziecka. Zachęcałam uczniów do stosowania nieszablonowych pomysłów co sprzyjało  swobodnym wypowiedziom rozwijając tym samym  kinestezję artykulacyjną i utrwalając prawidłowy tor oddechowy. Proponowane ćwiczenia wymagały od dziecka umiejętności kojarzenia i łączenia ze sobą obrazu (przedmiotu) z dźwiękiem, rozwijając jednocześnie mowę i grafomotorykę. Zwracałam uwagę na współzależność pracy wszystkich zmysłów oraz podkreślałam znaczenie rytmicznego ruchu który ma olbrzymie wpływ na rozwoju małego człowieka.

Miło spędzone chwile wniosły w życie ucznia humor, radość, satysfakcję z niespodzianek, poczucie przeżywania niezwykłych chwil z muzyką, dźwiękiem i głosem.

 Neurologopeda

mgr Anita Rapta