Terapii logopedyczna  nie jest jedynie nauczeniem dzieci prawidłowej wymowy, lecz doprowadzeniem do sytuacji, by ich wypowiedzi były zrozumiałe dla otoczenia, a więc stanowiły funkcję komunikacyjną i tym samym umożliwiały uczniom porozumiewanie się. To nauka odpowiednich zachowań werbalnychw konkretnych sytuacjach społecznych  ( sklep, szkoła, autobus), nauka werbalizacji myśli, własnych próśb, życzeń, komunikowanie potrzeb, odczuć   i emocji, wpojenie umiejętności zadawania pytańi udzielania odpowiedzi. Niekiedy wada wymowy nie stanowi zasadniczego problemu. Dlatego w  toku całej terapii należy wzbudzić u dziecka tzw. radość mówienia i chęć wypowiadania się, zwracania uwagi na słowo, na korzyści płynące z posługiwania się nim. Bardzo sprzyja temu stymulacja mowy i trening słuchowy wykorzystywany na zajęciach logopedycznych.

Podczas zajęć wykorzystywane są również następujące ćwiczenia:

Ćwiczenia i zabawy stymulujące rozwój mowy:

Ćwiczenia usprawniające motorykę narządów artykulacyjnych: pracy mięśni języka (pionizacja),żuchwy, warg, policzków i podniebienia miękkiego. Ćwiczenia połykowe wg.B.Mackiewicza.

Ćwiczenia oddechowo- fonacyjno- emisyjne mające na celu: przywrócenie harmonijnej koordynacji pomiędzy oddychaniem, fonacją i artykulacją, utrwalające nawyk mówienia na wydechu, rozruszające przeponę, znoszące napięcie mięśni krtani, szyi i twarzy. Właściwe gospodarowanie zgromadzonym powietrzem, modulowanie wysokości i natężenia głosu.

Ćwiczenia słuchowe: kształtowanie słuchu mownego, prozodycznego, ćwiczenia słuchu fonetycznego i fonematycznego, różnicowanie głosek opozycyjnych . Zabawy z elementami logorytmiki.

Gry i zabawy językowe sprzyjające rozwojowi mowy.

Słuchanie nagrań CD i DVD: filmy edukacyjne, słuchowisk, bajek, piosenek, wyliczanek. Prezentowanie poprawnych wzorców komunikacyjnych jako stymulatora aktywności werbalnej. Stwarzanie sytuacji sprzyjających spontanicznym wypowiedziom, automatyzacja zaburzonych głosek poprawnie realizowanych fonetycznie. Ćwiczenia rozwijające kompetencje językowe, nauka czytania, rozpoznawania liter metodą ślizguB. Rocławskiego z zastosowaniem klocków LOGO. Zwiększanie motywacji do ćwiczeń logopedycznych przez działania manualne rozwijające wyobraźnię, precyzję ruchów, mięśni nadgarstka i palców. W czasie całej terapii wzbogacanie słownictwa biernegoi czynnego ucznia.              

 

Neurologopeda
Anita Rapta

 

Mikołaj u Logopedy…

Zabawom słownym nie ma końca…


Dzieci, podczas zajęć logopedycznych z przyjemnością, wykonują ćwiczenia przygotowujące do pięknego mówienia. Proponowany, świąteczny zestaw zabaw uporządkowany jest zgodnie z potrzebami logopedycznymi. Początek stanowi rozgrzewka. Dalej znalazły się konkretne ćwiczenia języka, warg oraz podniebienia miękkiego oraz ćwiczenia oddechowe, a także istotny dla kontaktów werbalnych trening słuchowy. Nie zapominamy o zabawach ruchowych całego ciała, zgodnie z zasadą, że instrumentem w mówieniu jest cały człowiek. Ćwiczenia wykonuję wspólnie z dziećmi, w formie krótkich zabaw. Ważne jest również, by nie przedłużać ćwiczeń, zwłaszcza związanych z oddychaniem. Gdyż wbrew pozorom  są one obciążające dla organizmu dziecka.

 Prezentowane zabawy i ćwiczenia intelektualne są, dla moich uczniów, doskonale znanym wstępem dla dalszego treningu dobrego mówienia. Celem, słuchania rymowanego opowiadania, śpiewania znanych, świątecznych piosenek jest łagodne wprowadzenie małego dziecka w świat mowy, pisma, a także wyrażania emocji. Pamiętam  o tym, iż dziecko bawiąc się, trenuje także koncentrację uwagi, wzbogaca słownik, ćwiczy syntezę słuchową oraz doskonali słuch fonemowy i pamięć słuchową. Najważniejsze dla mnie jest aby  ćwiczenia  rozwijały u uczniów procesy  mentalne, odpowiedzialne za rozumienie i produkcję mowy oraz rozwijanie świadomości fonologicznej.
A wszystko to w naturalnym świecie zabaw - przypisanym nie tylko dzieciom…

                                                                                                                     Anita Rapta

      Logopeda  

      

     Dnia 16.11.2017 r. w Szkole Podstawowej nr 4 w Słupsku przeprowadziłam lekcję otwartą dotyczącą rozpoznawania wad wymowy oraz rodzajów ćwiczeń logopedycznych.
   Obecnym, zaprezentowałam przykładowe zestawy ćwiczeń, dzięki którym korygujemy określone wady wymowy (z zachowaniem zasad stopniowania trudności). Propozycje te koleżanki mogą  wykorzystać zarówno w czasie przerw śródlekcyjnych, jak i na zajęciach szkolnych. Demonstrowane ćwiczenia rozwijały percepcję słuchową, wzrokową oraz umiejętności językowe dziecka. Uczeń, bawiąc się, trenował koncentrację uwagi, wzbogacał słownik, ćwiczył syntezę słuchową, doskonalił słuch fonemowy oraz pamięć słuchową.

    Proponowane ćwiczenia artykulacyjne utrwalały właściwą pionizację języka, ułożenie artykulatorów – charakterystyczne dla danej głoski, co w konsekwencji prowadzi do pozytywnych rezultatów w postaci prawidłowo wybrzmiewanej głoski       i stanowi podstawę terapii logopedycznej. Ćwiczenia te w łatwy i przyjemny sposób pozwalają opanować prawidłową artykulację.

    Zebrane przeze mnie propozycje ćwiczeń i zabaw logopedycznych można wykorzystać na wszystkich etapach terapii mowy. Zabawy te przewidziane były również dla dzieci, które nie potrafią jeszcze pisać, dlatego przygotowany materiał dydaktyczny oparty był na konkretnych przykładach.

     Koleżanki wzbogacone o wiedzę z zakresu logopedii wiedzą, iż nauczyciel powinien zawsze towarzyszyć uczniowi we wszystkich czynnościach logopedycznych, czuwając nad poprawnością wykonywanych ćwiczeń. Wiek dziecka między 6. a 10. rokiem życia jest szczególnie ważny, gdyż właśnie w tym okresie dzieci ostatecznie utrwalają nawyki prawidłowego wypowiadania słów i osiągają dojrzałość artykulacyjną. Ma to ogromny wpływ na ich dalszą, szczęśliwą edukację. Ćwiczenia te mogą być prowadzone przez logopedów, nauczycieli oraz rodziców podczas pracy indywidualnej lub grupowej.

     Po zakończeniu realizacji proponowanych ćwiczeń kinestezji artykulacyjnej dziecko:
- potrafi efektywnie współpracować w zespole i czuje się członkiem zbiorowości uczniowskiej,
- umie dostosować się do przyjętych zasad i reguł,
- wykazuje zainteresowanie i chęć udziału w zajęciach logopedycznych,
- potrafi lepiej komunikować się z drugą osobą,
- ma większą świadomość własnego ciała czucia ułożenia narządów mowy i orientacji przestrzennej.

Wszystkim obecnym a w szczególności dzieciom serdecznie dziękuję za wspólne spędzone popołudnie.
                                                                                        
                                                                                      Anita Rapta, neurologopeda.

 

Organizując zajęcia logopedyczne dla dzieci w klasach pierwszych bazowałam na ich wrodzonej  skłonności do spontanicznych zabaw i potrzeby eksploracji świata. Bawiliśmy się  przedmiotami wplecionymi w naturalny rytm życia ucznia, z rzeczami wydającymi różne odgłosy i dźwięki.

Atrakcyjność stosowanych ćwiczeń, improwizacja, sprzyjała stymulowaniu mowy, wyobraźni twórczej, rozwijała fantazję i kreatywność małego dziecka. Zachęcałam uczniów do stosowania nieszablonowych pomysłów co sprzyjało  swobodnym wypowiedziom rozwijając tym samym  kinestezję artykulacyjną i utrwalając prawidłowy tor oddechowy. Proponowane ćwiczenia wymagały od dziecka umiejętności kojarzenia i łączenia ze sobą obrazu (przedmiotu) z dźwiękiem, rozwijając jednocześnie mowę i grafomotorykę. Zwracałam uwagę na współzależność pracy wszystkich zmysłów oraz podkreślałam znaczenie rytmicznego ruchu który ma olbrzymie wpływ na rozwoju małego człowieka.

Miło spędzone chwile wniosły w życie ucznia humor, radość, satysfakcję z niespodzianek, poczucie przeżywania niezwykłych chwil z muzyką, dźwiękiem i głosem.

 Neurologopeda

mgr Anita Rapta